این جزوه یک پرسش را دنبال میکند و رهایش نمیکند: خونخواهی یعنی چه، و سهمِ من در آن چیست؟ هفت درسِ کوتاه، هر کدام یک پرسش و یک پاسخ، با سندِ روایی و یک جمله برای گفتن به دیگری.
آیتالله یزدانپناه
سخنرانی در تجمعِ شبانه، شب اربعین حسینی · صوت کامل
اگر وقت نداری، همین را بردار. بقیهی جزوه، همین پنج خط را با سند باز میکند.
{{ s.t }}
درس {{ L.n }}{{ L.tag }}
{{ L.title }}
پرسش{{ L.question }}
{{ L.bodyNodes }}
{{ L.sanadLabel }}
{{ L.arabic }}
{{ L.translation }}
از دقیقهی {{ L.at }}
جملهای برای گفتن به دیگری
«{{ L.say }}»
جمعبندی
زنجیرهی استدلال، در یک نگاه
{{ c.n }}{{ c.t }}
و آنچه استاد در پایان تأکید کرد
این خونخواهی باید به زبان بیاید — نه اینکه فقط وقتی فشارِ اجتماعی بالا رفت، یک تعبیرِ تعارفی گفته شود. باید مطالبه شود، از خودمان و از مسئولان. و راهش همان است که خودش شمرد: ایستادگیِ مردم، در صحنه بودن، مطالبهکردن، و اطاعت از رهبری.
از فهم تا قدم
حالا با این جزوه چه میکنی؟
دههی آخر صفر، میدان باز است: مجلس، هیئت، روضهی خانگی، گفتگوی رودررو، فضای مجازی، و زیارت مشهد. «این جزوه را خواندم» قدم نیست؛ «این حرف را برای فلانی گفتم و این بازخورد را گرفتم» یک قدم است.
{{ s.title }}
{{ s.body }}
صدق مقدم بر اقناع. اگر جایی جواب را نمیدانی، بگو «نمیدانم، میپرسم و برمیگردم» — از ده جوابِ زرنگانه اثرگذارتر است.
طرفِ گفتگوی تو، دشمن نیست؛ تیغخوردهی دشمن است. اول خستگیاش را به رسمیت بشناس، بعد افق را نشانش بده.
گزارشِ قدمها باید در سامانهی نجم ثبت شود؛ این متن را کپی کن و در یادداشتِ گوشیات یا Saved Messages ایتا/بله/تلگرام خودت نگه دار — هنگام ثبت فقط رونویسی میکنی. گزارشی که چند روز بعد نوشته شود، کلی و بیفایده از آب درمیآید؛ همان روز بنویس. و اگر میخواهی روایتت منتشر شود، همین متن را برای ادمین بانوی پیشرو در ایتا (@mk_1404) بفرست.